Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Klagesongane

1 2 3 4 5
Se film

Les mer om BibleProject.

Neste kapittel >

FØRSTE SONG 1
   א Einsam sit ho,
          den folkerike byen.
          Ho har vorte enkje,
          den store mellom folka.
          Dronninga mellom landa
          har vorte slave.
          
   
 2 ב Ho græt om natta,
          kinnet er vått av tårer.
          Ingen av elskarane
          trøystar henne.
          Venene har svike,
          dei har vorte fiendar.
          
   
 3 ג Juda drog i eksil
          etter naud og slaveri.
          Ho bur mellom folka,
          finn ikkje kvile.
          Dei som jaga, tok henne att
          der det var trongast.
          
   
 4 ד Vegane til Sion sørgjer,
          ingen kjem til festane.
          Byportane ligg aude,
          prestane sukkar.
          Ungjentene klagar,
          sjølv har ho bitter sorg.
          
   
 5 ה Motstandarane har vorte herrar,
          fienden lever trygt.
           Herren har late henne lida
          for hennar mange synder.
          Fienden dreiv småborna
          framfor seg som fangar.
          
   
 6 ו Dotter Sion mista
          all si prakt.
          Hovdingane hennar likna hjortar
          som ikkje finn beite.
          Kraftlause gjekk dei
          framfor han som jaga.
          
   
 7 ז Jerusalem minnest, heimlaus, i naud,
          fortids prakt.
          Folket fall for fiendehand,
          ingen hjelpar fanst.
          Fienden såg på og lo
          medan ho gjekk under.
          
   
 8 ח Jerusalem har synda grovt,
          difor er ho urein.
          Alle som æra henne,
          foraktar henne,
          dei har sett henne naken.
          Ho stønnar og snur seg bort.
          
   
 9 ט Ureinskapen viste på kappa,
          ho tenkte ikkje det skulle enda slik.
          Djupt sokk ho,
          ingen trøysta henne.
           Herre, sjå mi naud,
          fienden triumferer!
          
   
10 י Fienden greip
          etter skattane hennar.
          Ho såg folkeslaga
          gå inn i heilagdomen,
          dei du nekta å koma
          inn i di forsamling.
          
   
11 כ Alt folket hennar stønnar
          medan dei leitar etter brød.
          Dei byter skattar mot mat
          for å berga livet.
          Sjå, Herre, sjå hit!
          Eg er forakta.
          
   
12 ל Sjå hit,
          de som går forbi på vegen.
          Finst det ei smerte som mi,
          den som har råka meg?
          Den lèt Herren meg lida
          på sin brennande vreidedag.
          
   
13 מ Han sende eld frå det høge,
          lét han herja i knoklane mine.
          Han sette ut nett for føtene
          og lét meg vika tilbake.
          Han har gjort meg til ei øydemark,
          heile tida er eg sjuk.
          
   
14 נ Med handa knytte han syndene mine i hop,
          dei vart bundne saman til eit åk.
          Dei låg over nakken på meg,
          og kreftene svikta.
          Herren gav meg i hendene
          på folk eg ikkje kunne stå meg imot.
          
   
15 ס Herren vraka
          alle mine krigarar.
          Han ropa ut for meg ei høgtid
          då mine unge menn skulle knusast.
          I vinpressa trakka Herren ned
          jomfrua, dotter Juda.
          
   
16 ע Difor græt eg,
          tårene strøymer frå auga.
          Den som kan trøysta og berga mitt liv,
          er langt borte frå meg.
          Borna mine ligg forlatne,
          fienden var for sterk.
          
   
17 פ Sion rette ut hendene,
          ingen trøysta henne.
           Herren gav påbod om Jakob,
          fienden omringa han.
          Då vart Jerusalem
          urein for dei.
          
   
18 צ Herren er rettferdig.
          Eg hadde trassa det han sa.
          Høyr då på meg, alle folk,
          sjå kor eg lid!
          Unge jenter og gutar
          måtte gå i fangenskap.
          
   
19 ק Eg ropa på elskarane mine,
          dei sveik meg.
          Prestane mine og dei eldste
          døydde i byen.
          Dei leita etter mat
          så dei kunne berga livet.
          
   
20 ר Sjå, Herre, eg er i naud.
          Magen er uroleg,
          hjartet vrid seg.
          For eg var full av trass.
          Ute har sverd gjort meg barnlaus,
          inne rår døden.
          
   
21 ש Dei høyrer at eg sukkar,
          ingen trøystar meg.
          Alle fiendar høyrer om mi ulukke og gleder seg.
          Men det var du som stod bak.
          Dagen du ropa ut, lét du koma.
          Men det skal gå med dei som med meg.
          
   
22 ת Du må merka deg
          all deira vondskap!
          Gjev dei att slik du gav meg att
          for alle syndene mine.
          For sukkane er mange,
          og hjartet mitt er sjukt.
Neste kapittel >

31. mars 2023

Dagens bibelord

Jesaja 40,6–9

Les i nettbibelen

6En røst sier: «Rop ut!» Jeg svarer: «Hva skal jeg rope?» «Alle mennesker er gress, all deres troskap er som blomsten på marken. 7Gresset tørker bort, blomsten visner når Herrens ånde blåser på den. Sannelig, folket er gress. ... Vis hele teksten

6En røst sier: «Rop ut!» Jeg svarer: «Hva skal jeg rope?» «Alle mennesker er gress, all deres troskap er som blomsten på marken. 7Gresset tørker bort, blomsten visner når Herrens ånde blåser på den. Sannelig, folket er gress. 8Gresset tørker bort, blomsten visner, men ordet fra vår Gud står fast for evig.» 9Gå opp på et høyt fjell, du Sions gledesbud! Løft din røst med kraft, Jerusalems gledesbud! Løft din røst, vær ikke redd! Si til byene i Juda: «Se, deres Gud!»

Dagens bibelord

Jesaja 40,6–9

Les i nettbibelen

6Ei røyst seier: «Rop ut!» Eg seier: «Kva skal eg ropa?» «Alle menneske er gras, all deira truskap er som blomen på marka. 7Graset tørkar bort, blomen visnar når Herrens ande blæs på han. Sanneleg, folket er gras. ... Vis hele teksten

6Ei røyst seier: «Rop ut!» Eg seier: «Kva skal eg ropa?» «Alle menneske er gras, all deira truskap er som blomen på marka. 7Graset tørkar bort, blomen visnar når Herrens ande blæs på han. Sanneleg, folket er gras. 8Graset tørkar bort, blomen visnar, men ordet frå vår Gud står evig fast.» 9Gå opp på eit høgt fjell, du Sions gledebod! Lyft di røyst med kraft, Jerusalems gledebod! Lyft di røyst, ver ikkje redd! Sei til byane i Juda: «Sjå, dykkar Gud!»

Dagens bibelord

Jesaja 40,6–9

Les i nettbibelen

6Jietna dadjá: Sártno! Mun jearan: “Maid mun galggan sárdnut?” – Olmmoš lea dego rássi, nohkavaš nugo gietti lieđđi. 7Rássi goiká, lieđđi goldná go Hearrá vuoiŋŋahat bossu dasa. Duođaid, álbmot lea rássi. ... Vis hele teksten

6Jietna dadjá: Sártno! Mun jearan: “Maid mun galggan sárdnut?” – Olmmoš lea dego rássi, nohkavaš nugo gietti lieđđi. 7Rássi goiká, lieđđi goldná go Hearrá vuoiŋŋahat bossu dasa. Duođaid, álbmot lea rássi. 8Rássi goiká, lieđđi goldná, muhto min Ipmila sátni bissu agálaš áigái. 9Goarkŋo alla várrái, Sion, don gii buvttát illusága! Gulat illusága alla jienain, Jerusalem! Čuorvvo, ale bala, gulat Juda gávpogiidda: Din Ipmil boahtá!