Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salomos ordspråk

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

< Forrige kapittelNeste kapittel >
26Som snø om sommeren og regn under innhøsting,
          like lite passer ære for dåren.
          
   
 2 Lik spurv og svale som flakser og flyr,
          er en grunnløs forbannelse, den rammer ikke.
          
   
 3 Svepe til hesten, tømmer til eselet
          og ris til dårenes rygg!
          
   
 4 Svar ikke dåren like dumt som han spør,
          ellers blir du selv som han.
          
   
 5 Svar dåren like dumt som han spør,
          så han ikke blir vis i egne øyne.
          
   
 6 Den som sender bud med en dåre,
          hugger føttene av seg og drikker vold.
          
   
 7 Kraftløse henger beina på den lamme
          og ordspråk i munnen på dårer.
          
   
 8 Lik den som legger stein i slyngen,
          er den som gir en dåre ære.
          
   
 9 Lik en tornegrein i hånden på en dranker
          er et ordspråk i munnen på dårer.
          
   
10 Lik en bueskytter som sårer alle og enhver,
          er den som hyrer en dåre
          eller folk som tilfeldigvis går forbi.
          
   
11 Lik hunden som snur seg til sitt eget spy,
          er en dåre som gjentar sin dumhet.
          
   
12 Ser du en mann som er vis i egne øyne?
          Det er større håp for dåren enn for ham.
          
   
13 Den late sier: «Det er et villdyr på veien,
          en løve på torget!»
          
   
14 Døren dreier seg på hengslet,
          den late snur seg i sengen.
          
   
15 Den late stikker hånden i fatet,
          men orker ikke føre den til munnen.
          
   
16 Den late er visere i egne øyne
          enn sju som gir kloke svar.
          
   
17 Lik en som drar i ørene på en hund,
          er den som kommer forbi
          og hisser seg opp over en trette
          han ikke har noe med.
          
   
18 Lik en galning som skyter
          brennende og dødelige piler,
          
   
19 er den som bedrar sin venn
          og sier: «Det var bare en spøk.»
          
   
20 Er det slutt på veden, slukner ilden;
          er baktaleren borte, stilner tretten.
          
   
21 Det trengs kull til glør og ved til ild
          og en trettekjær mann til å tenne strid.
          
   
22 Ord fra en baktaler er som lekre retter,
          de glir ned i magen.
          
   
23 Som urent sølv utenpå et leirkar
          er sleipe lepper og et ondt hjerte.
          
   
24 En fiende skaper seg til med leppene,
          men i sitt indre bærer han på svik.
          
   
25 Gjør han stemmen blid, så tro ham ikke,
          for sju avskyelige ting har han i hjertet.
          
   
26 Skjuler han hatet med list,
          blir ondskapen avslørt når folket samles.
          
   
27 Den som graver en grav, faller selv i den,
          den som ruller en stein, får den over seg.
          
   
28 Den som taler med falsk tunge,
          hater sannhet,
          glatt munn fører til fall.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

18. august 2022

Dagens bibelord

Jesaja 64,6–65,2

Les i nettbibelen

6Det er ingen som kallar på ditt namn, som vaknar opp og held fast ved deg. For du har løynt andletet for oss og gjeve oss over til vår skuld. 7Men no, Herre, er du vår far! Vi er leira, du han som formar oss, alle er vi verk av di hand. ... Vis hele teksten

6Det er ingen som kallar på ditt namn, som vaknar opp og held fast ved deg. For du har løynt andletet for oss og gjeve oss over til vår skuld. 7Men no, Herre, er du vår far! Vi er leira, du han som formar oss, alle er vi verk av di hand. 8Herre, ver ikkje harm, hugs ikkje vår skuld for alltid! Sjå no hit, alle er vi ditt folk! 9Dine heilage byar har vorte til ørken, Sion har vorte ein ørken og Jerusalem ei øydemark. 10Vårt heilage og herlege tempel, der fedrane våre lova deg, har elden svidd av. Alt vi var glade i, er lagt i ruinar. 11Kan du tola dette, Herre, teia og audmjuka oss så djupt? 1Eg hadde svar til dei som ikkje spurde, eg var å finna for dei som ikkje søkte meg. Eg sa: «Her er eg! Her er eg!» til eit folkeslag som ikkje kalla på mitt namn. 2Heile dagen rekte eg hendene ut til eit trassig folk som gjekk fram etter eigne tankar på vegar som ikkje var gode.